Het wereldwijde tekort aan professionele chauffeurs blijft toenemen en wordt nu algemeen erkend als een structurele uitdaging in plaats van een tijdelijke marktschommeling. Dit was de duidelijke boodschap van het onlangs gepubliceerde Global Driver Shortage Report 2025 van de IRU: in 18 markten blijven ongeveer 2,9 miljoen vacatures voor vrachtwagenchauffeurs onvervuld – dat komt overeen met 11.% van de beroepsbevolking.
In Europa bedraagt het chauffeurstekort 13.%, wat neerkomt op ongeveer 502.000 openstaande vacatures. Twee derde van de Europese transportbedrijven geeft aan nieuwe contracten te weigeren omdat ze niet genoeg chauffeurs kunnen vinden, en 65.% beschouwt het chauffeurstekort als hun grootste zorg – vier keer zo hoog als elk ander probleem. Het tekort treft met name kleinere bedrijven hard: transportbedrijven met minder dan 50 werknemers melden een tekort dat zes procentpunten hoger ligt dan bij grotere bedrijven. Dit is vooral significant in Europa, waar bedrijven met minder dan tien werknemers 98.% van de wegtransportbedrijven en 79.% van de beroepsbevolking vertegenwoordigen.
Demografische prognose: naar verwachting gaan 660.500 vrachtwagenchauffeurs in de EU tegen 2030 met pensioen.
De druk op de sector neemt toe als gevolg van een vergrijzende beroepsbevolking. In Europa zullen naar verwachting ongeveer 20.100.300 huidige chauffeurs binnen vijf jaar met pensioen gaan, wat neerkomt op naar schatting 660.500 chauffeurs die tegen 2030 de arbeidsmarkt verlaten. Wereldwijd zullen naar verwachting 2,86 miljoen vrachtwagenchauffeurs tegen diezelfde datum stoppen.
In combinatie met de bestaande vacatures staat Europa voor de dubbele uitdaging om gepensioneerden te vervangen én tegelijkertijd de openstaande posities te vullen – en dat alles tegen een achtergrond van een zeer beperkt aanbod aan jonge chauffeurs. Europa is al de meest van de onderzochte markten afhankelijke markt voor buitenlandse chauffeurs, met ongeveer 31% van het vrachtwagenchauffeursbestand bestaande uit buitenlanders.
Vrouwen en jongere generaties blijven ondervertegenwoordigd.
Vrouwen vertegenwoordigen slechts 4 op de % van de Europese vrachtwagenchauffeurs, ondanks dat ze doorgaans op jongere leeftijd aan het beroep beginnen dan mannen. Australië heeft het hoogste aandeel vrouwelijke chauffeurs van de onderzochte markten met 9 op de %, maar dit blijft ver onder het potentieel van de bredere arbeidsmarkt. In elke onderzochte markt ligt de vrachtwagenbranche aanzienlijk onder het gemiddelde van de transportsector.
Verbeterde faciliteiten en veilige parkeergelegenheid komen het hele personeelsbestand ten goede en zijn een voorwaarde om meer vrouwen aan te trekken. Gecoördineerde initiatieven – zoals door de industrie gefinancierde trainingen die de kosten van een rijbewijs dekken in Nederland en de UND Women Truck Driver Academy in Turkije – hebben al aangetoond dat de participatie van vrouwen kan worden verhoogd wanneer belemmeringen systematisch worden aangepakt.
De loonmuur en het toenemende belang van veilige parkeergelegenheid en het welzijn van automobilisten
Volgens IRU lopen transportbedrijven steeds vaker tegen een loonmuur aan. Hoewel lonen belangrijk blijven, zijn hogere salarissen alleen niet meer voldoende om chauffeurs aan te trekken of te behouden. Vooral in het langeafstandstransport wegen andere factoren nu zwaarder: voldoende tijd thuis, voorspelbare werktijden, beveiligde parkeerplaatsen, comfortabele hutten en een betere balans tussen werk en privéleven.
Veiligheidsproblemen bij rustplaatsen en parkeerplaatsen, in combinatie met gebrekkige of ontbrekende voorzieningen, werden aangemerkt als grote uitdagingen. Chauffeurs – en met name vrouwen – voelen zich vaak niet veilig bij veel rustplaatsen. Het verbeteren van rustplaatsen wordt expliciet genoemd als een van de concrete positieve maatregelen die zowel de veiligheid als de aantrekkelijkheid van het beroep kunnen vergroten.
Nu Europa tegelijkertijd te maken heeft met 502.000 openstaande vacatures en meer dan 660.000 chauffeurs die naar verwachting in 2030 met pensioen gaan, wordt het beroep steeds aantrekkelijker. Dit onderstreept waarom investeringen in veilige parkeerinfrastructuur en het welzijn van chauffeurs zowel een maatschappelijke noodzaak als een zakelijke vereiste zijn voor de betrouwbaarheid van de toeleveringsketen.

